środa, 25 grudnia 2013

Co dzisiaj robi niepijący od ośmiu lat alkoholik Patrol w Święta?

Przede wszystkim pozostaje w dalszym ciągu w błogim stanie trzeźwości
Użera się z pewną panią (konserwator dzieł sztuki)a prywatnie z siostrą,która przejęła pałeczkę pijaka i twierdzi że musi wypełnić pustkę w gronie pijaków po moim zaprzestaniu uchlewania się (może być uchlewienia się) to na jedno wychodzi.Zamierzałem tutaj coś napisać ale nie mam na to siły,to mnie przeraża .Może kiedyś w mniej świątecznym nastroju będąc spróbuję coś jeszcze napisać.
WESOŁYCH I RODZINNYCH ŚWIĄT ŻYCZĘ WSZYSTKIM ODWIEDZAJĄCYM TEN NIE DO KOŃCA MROCZNY BLOG.

19 komentarzy:

  1. Wesołych Świat:):) I wielkiej mocy do codziennego użerania się z realiami codzienności:):) oraz pozostawania w błogim stanie trzeźwości do końca świata i o jeden dzień dłużej:):):)

    OdpowiedzUsuń
  2. Pisz Wojtuś, pisanie pomaga, zwłaszcza w tak trudnych sytuacjach. Gdzieś do diaska wygadać się trzeba. Twoje perypetie, doświadczenia i wojny o rozum dla siostry mogą pomóc wielu ludziom. Nie tylko tym, którzy mają problem z piciem, również tym, którzy mają problem z tymi którzy piją. Latem zmarła nieco dalsza sąsiadka, młodsza ode mnie, dawna szefowa banku, było już bardzo źle. Nocą po pijaku w krzaki wpadła i już z nich nie wyszła. Kolejne dwie sąsiadki, nie bacząc na to zdarzenie - piją dalej. Co dzieje się z ludźmi ?
    M.

    OdpowiedzUsuń
  3. A może my zwyczajnie żyć nie umiemy ? Dopóki człowiek młody - buduje, radość czuje, nadzieję ma. Im doświadczenia życiowego więcej tym mniej wiary i radości, o nadziei nie wspomnę. Nawet w miłość wierzyć się już nie umie.

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie wiem kim jest Anonim piszący ,,my zwyczajnie żyć nie umiemy".Nie podpisuję się pod owym ,,my".Co prawda dość późno bo w wieku ponad 50lat potrafiłem przebudować swoje życie do ostatniej ,,śrubki"i to pozwoliło mi poczuć się szczęśliwym,niestety mój wpływ na cudze życie jest znikomy.Wiary i nadzieji mi nie brakuje,tyle że tu nie moją wiarę i nadzieję chodzi.

    OdpowiedzUsuń
  5. Anonim podpisany ,,M",domyślam się że to Ty ,,moja daleka przyjaciólko":-)) Nie bardzo mogę pisać bo łapię się na tym że staję się mało obiektywny,co można wytłumaczyć bliskością osoby o której chciał bym pisać.To może dziwne ale pisząc tylko o sobie zazwyczaj mi się to (obiektywizm) udawało.Zresztą,ja nawet nie nadaję się do sensownego komentowania,emocje mnie roznoszą.Przepraszam.

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo podziwiam ludzi,którym udało się odzyskać kontrolę nad własnym życiem - zmienić je,przebudować,zerwać z nałogiem, i to niezależnie od wieku.Myślę,że nie ma rzeczy niemożliwych,najwieksze ograniczenia tkwią w nas samych.Znam wiele takich przykładów i to nie tylko dotyczących alkoholu :)
    Pozdrawiam Cię Wojtku.

    OdpowiedzUsuń
  7. Wojtek, a czy ty dziś umiesz powiedzieć dlaczego - wg twoich własnych odczuć - w ten alkoholizm popadłeś ? Z doświadczenia wiem, że alkoholicy to ludzie, którzy mają problem. Ty miałeś wszystko: świetnych kumpli, ukochaną żonę, dzieci, pracę, fantazję, byłeś przystojny.... miałeś wszystko... Tylko nie mów, że dlatego, że żona do Niemiec wyjechała

    OdpowiedzUsuń
  8. Marianno,ja problem z alkoholem miałem od bardzo dawna.Pierwszy raz na odtrucie i zaszycie esperalu trafiłem Jakieś trzydzieści lat temu.Nikogo za to nie obwiniam a już na pewno nie kolejne żony czy partnerki.Zresztą pogłębiające się fazy uzależniania się częściowo opisałem w ,,Piciorysie"A dlaczego piłem,popijałem itd?Na początku dla towarzystwa,bo pili wszyscy,jedni mieli umiar inni nie.Ja się zaliczałem do tych z ,,twardą " głową,nazywało się to że miałem łeb do picia i częściowo to było powodem mojego pogrążania się.Gdybym miał Tobie tutaj opisać krok po kroku to prawdopodobnie musiał bym założyć nowego bloga.Ale idąc na łatwiznę to odsyłam Cię do: http://morawica.com.pl/alkohol/mechanizmyuzaleznienia.html

    OdpowiedzUsuń
  9. A tak w telegraficznym skrócie to po prostu byłem hulaką i prowadziłem birbandzki tryb życia a nałóg był ceną za to:-))
    I przyznaję że podobało mi się to, lubiłem tą naftę:-))Każdy wiek ma swoje prawa.Teraz jestem starszym panem ,,po przejściach" i dobrze mi z tym.

    OdpowiedzUsuń
  10. Witam serdecznie...
    Zaskoczona byłam Wojtuś jak zadzwoniłeś i przepraszam za mój ton rozmowy.Nie spodziewałam się ,że po kilku latach ktoś może jeszcze pamiętać:)
    Czas płynie nie ubłagalnie i z tym się trzeba pogodzić,co poniektórym to się nie udaje.No cóż nie mamy na wiele rzeczy wpływu.
    Pozdrawiam serdecznie i życzę aby Ci się udało poukładać jeszcze wiele spraw.
    Dzidka /opiekunka/

    OdpowiedzUsuń
  11. Dzidka, ja ciebie też pamiętam :))))
    Wojtek i tak trzymaj. Na nowy rok życzę ci siły oraz pamiętania o sobie. I szczęścia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Marianno!!!...cieszę się bardzo.:)
      Powiem Ci,że zaglądam do Twojego bloga i poczytuję...
      Zapraszam do mnie,ciut tam coś napisałam.

      Usuń
  12. No patrz Marianno,nie jest z nami jeszcze tak źle:-)) Ten no jak mu tam? Niemiec Noooo??? Alzheimer!!! Nas nie odwiedza.
    Będzie dobrze,czego i Wam w nowym roku życzę,oczywiście i Ciebie Dzidko do tego ,,Wam"zapraszam:-))
    Ja już sam do siebie też mówię ,,Wy" :-))To taki zabużański miejscowy obyk:-))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ten komentarz został usunięty przez autora.

      Usuń
  13. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  14. Za pozdrowienia piękne dzięki i oczywiście wzajemnie wszystkiego naj,naj w Nowym Roku dla całej plejady gwiazd.

    OdpowiedzUsuń
  15. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  16. Witam !!!...co słychać ???

    OdpowiedzUsuń